Józef Simmler, Przysięga królowej Jadwigi, Muzeum Narodowe w Warszawie
Jeżeli dla każdego społeczeństwa sprawa rozwoju rodziny ma niezmiernie ważne znaczenie, to dla narodu polskiego jest ona wprost kwestią życia lub śmierci. Wynika to z wyjątkowo doniosłej roli, jaką ognisko domowe odgrywa w naszym bycie społecznym i politycznym.
Czytaj dalej
Knut Ekwall, Szczęśliwa rodzina
Główne zasady pedagogiki powinny by być nauką obowiązującą dla każdego człowieka, bo któż z nas, gdyby nawet nie mógł zostać ojcem, matką lub nauczycielem, może przejść drogę życia, nie zetknąwszy się na czas dłuższy lub krótszy z młodym pokoleniem, czy to bądź jako starszy brat, bądź jako siostra, czy jako krewny, opiekun lub przewodnik.
Czytaj dalej
Ażeby dojść do doskonałego wychowania, najwyższej doniosłości jest czuwanie, żeby to wszystko, co otacza wychowanka w okresie jego formacji, tj. zespół tych wszystkich warunków, które zwykło się nazywać „środowiskiem”, dobrze odpowiadał zamierzonemu celowi.
Czytaj dalej
Jeśli w poprzednim dziale, traktującym o podmiocie wychowania przeważały dane przyrodzone — z wyjątkiem tylko nauki o grzechu pierworodnym — to w dziale poświęconym przedmiotowi wychowania przeważać winien element nadprzyrodzony. Każdy bowiem, kto chce mieć prawo do nazwy pedagoga katolickiego, winien jasno zdawać sobie sprawę z tego,
Czytaj dalej
W ostatnich czasach stało się widocznym pewne osłabienie entuzjazmu dla zasad nowego wychowania i opartej na nich nowej szkoły. Zaczynają nawet pojawiać się głosy krytyczne, domagające się rewizji pojęć, wykazujące zarazem, że t. zw. stare wychowanie nie we wszystkim błądziło. Warto więc zastanowić się, czy nie byłoby możliwe pewne ich uzgodnienie i zespolenie.
Czytaj dalej
W miesiącu marcu przypada także uroczystość św. Józefa, Opiekuna św. Rodziny. Opiekował się Bożym Dzieciątkiem i Najświętszą Panienką, życie Jego było podobne do życia każdego, kto z pracy własnej utrzymuje rodzinę swoją. Jest jeszcze inne podobieństwo pomiędzy św. Józefem i rodzicami
Czytaj dalej
Do osiągnięcia celu wychowania, jakim jest: ukształtować Chrystusa w życiu jednostki i społeczeństwa, trzeba działać planowo i systematycznie, czyli należy mieć metodę wychowania. Metoda wychowania nie może być zbiorem jakichś przepisów, czy receptów oddziaływania, lecz winna raczej odegrywać w życiu katolickim taką rolę, wypełniać takie zadanie, jakie wypełnia rozczyn w cieście, to znaczy
Czytaj dalej
Skoro zepsucie młodzieży jest tak pewną rzeczą i tak wielkim złem, czy nie jest więc na miejscu pytanie: co jest jego główną przyczyną, jego źródłem? Czy to pytanie nie jest największego znaczenia? Czy ono może nie obchodzić tych, którym prawdziwie zależy na tym, aby młodzież jak najprędzej podnieść z tego upadku, który zatrważa jej prawdziwych przyjaciół?
Czytaj dalej
„Nauczajcie syny wasze słowa Moje, ażeby je rozmyślali”. (Deuter 11, 19.) „Nie dawaj mu (dziecku) swej woli za młodu, ani lekceważ sobie myśli jego; nachylaj szyję jego z młodości, a obijaj boki jego, póki jest dziecięciem, by snać nie zatwardział i nie stał ci się nieposłusznym”. Eccl. 30, 11, 12.
Czytaj dalej
Z katechizmu wiemy dobrze w jakim celu Bóg stworzył człowieka, by człowiek poznał Boga, miłował Go i służył Mu a gdy wypełni to w życiu na ziemi, będzie w niebie zażywać szczęścia wiecznego. Stąd wynika, że rodzice mają dążyć do tego, aby ich dzieci mogły poznać Boga, umiłować Go i służyć Mu, czyli wypełniać wiernie wolę Bożą.
Czytaj dalej